Vaikom Unni Kavitha എന്‍റെ കവിതകള്‍

ആത്മജ്ഞാനം

ഇന്ദ്രിയദ൪ശനം ദുഃഖമെന്നോ൪ത്തുഞാ–

നെന്‍റെ കണ്‍ പോളയടച്ചു പൂട്ടി·

നന്മചെ യ് വതും തി൯മയായ്കാണ്മവരുടെ–

കണ്ഠവിക്ഷോഭമെ൯ കാതുപൂട്ടി·

സ്പ൪ശനസുഖമോ നൈമിഷമാകയാ–

ലെ൯ തൊലിപ്പുറമൊരു പാറയായി·

ചെയ്യാത്തതെററിനും ശിക്ഷവരിച്ചൊരു

ഭാരതസ്ത്രീയുടെ ഭാവശുദ്ധി·

കുടിവെള്ളമില്ലാതെയുഴറുന്ന മ൪ത്യരെ–

യോ൪ത്തുഞാനെന്‍റെ ദാഹം കെടുത്തി·

ഓസോണ്‍പാളിയുരുക്കുവാ൯ പോരുന്നൊ–

രീയന്തരീക്ഷ ദു൪ഗന്ധവായൂ;

എ൯ശ്വാസകോശമുരുകുവാ൯പാടില്ല–

യായതുകൊണ്ടുഞാനവ ബന്ധിച്ചു·

അങ്ങനെ നീ തപംചെയ്യുന്ന നേരത്തി–

താരുനി൯ നെഞ്ചില്‍ നിറയുതി൪ത്തു?

സ്പ൪ശനം കൊണ്ടു പന്താടുവോ൪‚

ദു൪ഗന്ധ വായു ശ്വസിച്ചു സംതൃപ്തരാവോ൪‚

അന്യന്‍റെ ചോരയൂററിക്കുടിച്ചിട്ടിന്നു

തന്‍റെയീ ദാഹം കെടുത്തിടുന്നോ൪·

ദു൪ഭാഷണത്തിന്നു കാതുകൂ൪പ്പിക്കുവോ–

രരുതാത്തിടത്തു തുറിച്ചു നോക്കോ൪‚

ആയവരാണാ തപസ്വിത൯ നെഞ്ചിലേ–

ക്കാ നിറതോക്കി൯ നിറയുതി൪ത്തൂ•

Vaikom Unni Kavitha എന്‍റെ കവിതകള്‍–വൈക്കംഉണ്ണി